Plac Poznański w Bydgoszczy

Charakterystyka

Plac Poznański w Bydgoszczy, który kiedyś funkcjonował jako rynek, obecnie jest zorganizowany jako miejsce pojedynczego skrzyżowania o ruchu okrężnym, gdzie ruch jest regulowany światłami sygnalizacyjnymi. Z północnej strony na placu spotykamy dwupasmową ulicę Kruszwicką, podczas gdy od południowego zachodu znajduje się również dwupasmowa ulica Szubińska. W południowej części placu kończy się ulica Stroma, a z kierunku wschodniego dociera do placu ulica Grudziądzka, z której wlotem z tej strony jest ulica Poznańska.

Ulica Lubelska, zaplanowana już w 1797 roku, oraz ulica Seminaryjna są obecnie w dużej mierze odizolowane od placu, zaledwie możliwy jest dojazd do tych ulic od strony ul. Kruszwickiej. Z kolei ul. Kordeckiego oraz ul. Chwytowo (nazwa, która zdradza, że obszar ten był niegdyś zamieszkany przez rzemieślników i murarzy) dobijają do placu od północno-wschodniej strony, kończąc się na parkingach, które nie są połączone z innymi drogami w okolicy skrzyżowania.

Pod ulicą Kruszwicką znajduje się przejście podziemne, które sprzyja ruchowi pieszych w kierunku ulicy Dolina. Niestety, ta ostatnia również została odcięta od całości infrastruktury skrzyżowania. Warto zauważyć, że wspomniany tunel zawiera zamurowane wyjścia, które prowadzą na powierzchnię ul. Kruszwickiej i są zaplanowane do wykorzystania w kontekście budowy nowej linii tramwajowej łączącej rondo Grunwaldzkie z osiedlem Błonie.

Obecnie przez Plac Poznański przebiega droga krajowa nr 25, a do końca 2015 roku w tym miejscu funkcjonowała również droga krajowa nr 80. Warto dodać, że znajduje się tam jedna z nielicznych stacji monitoringu powietrza, co czyni to miejsce istotnym punktem w kontekście jakości powietrza w mieście.

Historia

Plac wytyczono w I połowie XIX wieku, a jego pierwotna forma miała postać trójkąta. Wylot ulicy Poznańskiej stanowił początek, który oplatał się i stopniowo rozszerzał do wylotów ulic Lubelskiej oraz Szubińskiej. Na terenie placu, który początkowo nosił nazwę Studzienny (Brunnenplatz) aż do 1868 roku, a także był nazywany Rynkiem Świńskim, organizowane były targi trzody chlewnej, zanim jeszcze powstała rzeźnia miejska.

W miejscu, gdzie dziś znajduje się nowa arteria, do połowy XIX wieku funkcjonowała rogatka miejska, zlokalizowana przy przebudowanej i zmodernizowanej ulicy Grudziądzkiej, która przeszła rewitalizację w latach 1975-1976. W okresie rządów niemieckich w Bydgoszczy, trwających od 1868 do 1920 roku oraz w czasie II wojny światowej (1939-1945), plac zyskał oficjalną nazwę Posener Platz.

W 1987 roku plac przeszedł znaczną transformację, uzyskując formę skrzyżowania z ruchem okrężnym. To zamiany wiązały się z wyburzeniem południowej pierzei oraz zmianą układu przestrzennego, co było konieczne w związku z podniesieniem niwelety i odcięciem ulic Kordeckiego i Dolina.

W marcu 2020 roku rozpoczęto budowę dróg rowerowych, które mają na celu połączenie placu z rondem Grunwaldzkim, przebiegających wzdłuż ulicy Kruszwickiej. Termin realizacji projektu wyznaczono na 2 sierpnia 2020, a całkowity koszt inwestycji wyniósł blisko 9 milionów złotych. W toku tych prac zlikwidowano przystanek autobusowy znajdujący się na wlocie ulicy Kruszwickiej, a na początku ulicy Szubińskiej zbudowano nowy przystanek, który został uruchomiony 20 sierpnia 2020 roku.

Ważniejsze obiekty

Wokół Placu Poznańskiego w Bydgoszczy znajduje się szereg istotnych obiektów, które mają znaczenie historyczne oraz architektoniczne.

• Sąd Rejonowy, usytuowany przy ulicy Grudziądzkiej 45, otworzył swoje podwoje 29 lipca 1928 roku przy udziale prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Początkowo pełnił funkcję Domu Starców, gdzie mogło zamieszkiwać 80 pensjonariuszy,
• Wojskowa Komenda Uzupełnień to z kolei obiekt z końca XIX wieku, a na attyce budynku widnieje data 1884. Od 1957 roku pełni rolę siedziby WKU,
• Ponadto, ważnym punktem jest Pomnik Najświętszego Serca Jezusa, zlokalizowany przy ulicy Seminaryjnej. Wybudowany w 1932 roku, został zniszczony w 1939, a następnie zrekonstruowany w 2010 roku.

Przypisy