Artur Pankratz

Życiorys

Artur Pankratz, po ukończeniu bydgoskiego gimnazjum, podjął studia z zakresu literatury oraz orientalistyki w Halle. Następnie, w okresie I wojny światowej, brał udział w walkach w wojsku niemieckim, walcząc na frontach we Francji i Turcji.

W momencie, gdy Polska zyskiwała niepodległość, Pankratz objął przewodnictwo w Niemieckiej Partii Socjaldemokratycznej w Polsce, znanej jako Deutsche Sozialdemokratische Partei in Polen (DSPP). Był również redaktorem naczelnym lewicowej gazety „Volkszeitung”, co zaowocowało jego wpływami w obrębie lewicowej polityki. W tym samym czasie sprawował mandat radnego w Bydgoszczy.

W 1922 roku, został wybrany na posła I kadencji jako przedstawiciel Bloku Mniejszości Narodowych w okręgu Bydgoszcz. Jego działalność parlamentarna była kontynuowana również w II kadencji, trwającej od 1928 do 1930 roku.

W wyniku jego działań doszło do integracji niemieckich organizacji centrolewicowych, co doprowadziło do powstania Niemieckiej Socjalistycznej Partii Pracy w Polsce, gdzie Pankratz zasiadał w zarządzie. W 1934 roku, w obliczu sporów osobistych oraz różnic światopoglądowych, postanowił reaktywować DSPP. Dodatkowo współtworzył Zjednoczenie Niemieckie w Polsce (Deutsche Vereinigung in Polen).

Po aneksji Bydgoszczy przez III Rzeszę w 1939 roku, rozpoczął pracę w miejskim zarządzie.

W latach 1945-1955 Pankratz był przetrzymywany w radzieckim obozie pracy. Na mocy umowy pomiędzy ZSRR a RFN w 1955 roku, zdecydował się na wyjazd do Niemiec Zachodnich, gdzie mieszkał aż do swojej śmierci.